Дополнения от 15.11.2024 к практике в Комитетах ООН
Сообщение: Е.К.У. против Финляндии. Сообщение N 490/2012. Решение принято Комитетом против пыток 4 мая 2015 г.
В 2012 году автору сообщения была оказана помощь в подготовке жалобы. Впоследствии жалоба была коммуницирована Финляндии.
Тема сообщения: угроза высылки в Демократическую Республику Конго.
Вопросы существа: угроза пыток по возвращении в страну происхождения.
Правовые позиции Комитета: при оценке такой опасности (Имеются ли существенные основания полагать, что заявителю будет лично угрожать опасность подвергнуться пыткам по возвращении в Демократическую Республику Конго.) Комитет должен принимать во внимание все относящиеся к делу обстоятельства согласно п. 2 ст. 3 Конвенции, включая существование постоянной практики грубых, вопиющих или массовых нарушений прав человека. Однако Комитет напоминает, что такая оценка имеет своей целью установить, угрожает ли лично данному лицу предсказуемая и реальная опасность применения пыток в стране, в которую он или она подлежит возвращению. Из этого следует, что существование постоянной практики грубых, вопиющих или массовых нарушений прав человека в какой-либо стране само по себе не является достаточной причиной полагать, что тому или иному лицу будет угрожать опасность применения пыток по возвращении в эту страну; должны быть приведены дополнительные основания в подтверждение того, что такая опасность будет угрожать лично данному лицу. И наоборот, отсутствие существования постоянной практики вопиющих нарушений прав человека не означает, что то или иное лицо в тех или иных конкретных обстоятельствах не может быть подвергнуто пыткам (п. 9.3 решения).
Комитет напоминает свое Замечание общего порядка N 1 (1997 год), в соответствии с которым при оценке опасности применения пыток должны анализироваться основания, выходящие за пределы одних лишь умозрительных предположений или подозрений. Хотя при оценке этого риска не следует брать за основу критерий высокой степени вероятности (п. 6), такой риск должен быть личным и реальным. В связи с этим в своих предыдущих решениях Комитет постановил, что опасность применения пыток должна быть предсказуемой, реальной и личной. Комитет напоминает, что согласно положениям Замечания общего порядка N 1 он будет в значительной степени опираться на заявления по фактической стороне дела, подготовленного органами соответствующего государства-участника, хотя в то же время не считает себя связанным такими заключениями и исходит из того, что в соответствии с п. 4 ст. 22 Конвенции он правомочен свободно оценивать факты с учетом всех обстоятельств по каждому конкретному делу. Комитет далее напоминает, что в соответствии с Замечанием общего порядка N 1 (п. 5) бремя аргументированного представления дела лежит на авторе сообщения (п. 9.4 решения).
Оценка Комитетом фактических обстоятельств дела: Комитет принимает к сведению утверждение заявителя о том, что она была арестована солдатами ВСДРК (Вооруженные силы Демократической Республики Конго.) во время проведения семинара для женщин в Донго (Один из районов Демократической Республики Конго.) в 2009 году и что она была подвергнута солдатами жестокому обращению и пыткам, включая неоднократные изнасилования. Комитет принимает во внимание представление государства-участника, согласно которому государственные органы получили только одно медицинское заключение от 2 июня 2010 г., которое они не считают достаточным доказательством пыток. Комитет, однако, отмечает, что в заключении указывается на то, что шрамы на теле заявителя и наблюдаемые у нее психиатрические симптомы соответствуют представленным заявителем данным о пытках. Комитет приходит к выводу о том, что заявитель представил достаточные доказательства того, что в прошлом она подвергалась пыткам (п. 9.5 решения).
Комитет ... принимает к сведению утверждение заявителя о том, что она стала жертвой изнасилования и других пыток со стороны военнослужащих ВСДРК, которые являются официальными вооруженными силами государства-участника, а также присутствуют и ведут активную деятельность на всей его территории, и что, как она утверждает, она совершила побег из-под стражи в ВСДРК. Комитет учитывает представление государства-участника относительно достоверности рассказа заявителя о ее политической деятельности и членстве в оппозиционной партии, а также об обстоятельствах ее побега и выезда из страны. Комитет... напоминает, что от жертв пыток редко можно ожидать полной точности сообщаемой ими информации и что несоответствия в изложении заявителем фактов не вызывают сомнения в общей правдивости ее утверждений, особенно поскольку подтверждено, что она страдает посттравматическим стрессовым расстройством (См. Тала против Швеции, п. 10.3.). Комитет ... отмечает, что во время ареста заявитель носила предметы одежды, указывающие на ее принадлежность к сторонникам оппозиционной партии, и имела при себе членский билет, а также подчеркивает, что это является достаточным основанием для формирования представления о том, что она была членом и активистом партии (п. 9.6 решения).
Комитет принимает к сведению утверждение заявителя о том, что в Демократической Республике Конго насилие в отношении женщин является широко распространенным явлением. В связи с этим Комитет напоминает свои ранее принятые решения и свои мнения по делу Нжамба и Баликоса против Швеции (Сообщение N 322/2007, решение от 14 мая 2014 г., п. 9.5.), в рамках которых он не смог определить конкретный район Демократической Республики Конго, который мог бы считаться безопасным для заявителей. Комитет отмечает, что в недавно полученных достоверных сообщениях, а именно в докладе Верховного комиссара Организации Объединенных Наций по правам человека о положении в области прав человека и о деятельности ее Управления в Демократической Республике Конго за 2013 год (A/HRC/24/33) и в заключительных замечаниях Комитета по ликвидации дискриминации в отношении женщин по объединенным шестому и седьмому периодическим докладам Демократической Республики Конго (CEDAW/C/COD/CO/6-7), указывается, что широкое распространение насилия в отношении женщин, включая изнасилования членами национальных вооруженных групп, сил безопасности и обороны, наиболее свойственно затрагиваемым конфликтами и сельским районам страны, особенно в ее восточной части. Комитет, однако, обеспокоен тем, что согласно этим сообщениям подобное насилие происходит и в других частях страны (п. 9.7 решения).
Вывод Комитета: по данному конкретному делу существуют достаточные основания полагать, что заявителю будет угрожать опасность применения пыток в случае ее возвращения в Демократическую Республику Конго (п. 9.8 решения).
Источник публикации: https://espchhelp.ru/koon/blog-koon/5301-04-maya-2015-goda-vyigrano-delo-v-komitete-oon-protiv-pytok .
Communication: E.K.U. v. Finland. Message No. 490/2012. The decision was adopted by the Committee against Torture on May 4, 2015.
In 2012, the author was assisted in preparing a complaint. Subsequently, the complaint was communicated to Finland.
Subject matter: Threat of expulsion to the Democratic Republic of the Congo.
Substantive issues: the threat of torture upon return to the country of origin.
The Committee's legal position: in assessing such a risk (Whether there are substantial grounds to believe that the applicant would personally be in danger of being subjected to torture upon return to the Democratic Republic of the Congo.), the Committee should take into account all relevant circumstances under paragraph 2 of article 3 of the Convention, including the existence of a consistent pattern of gross, flagrant or mass violations of human rights. However, the Committee recalls that such an assessment is intended to determine whether the individual is personally at a foreseeable and real risk of being subjected to torture in the country to which he or she is to be returned. It follows from this that the existence of a consistent pattern of gross, flagrant or mass violations of human rights in a country is not in itself a sufficient reason to believe that a person would be in danger of being subjected to torture upon return to that country; Additional grounds must be given to confirm that such a danger would threaten the person personally. Conversely, the absence of a consistent pattern of egregious human rights violations does not mean that a person cannot be subjected to torture in certain specific circumstances (paragraph 9.3 of the decision).
The Committee recalls its general comment No. 1 (1997), according to which, when assessing the risk of torture, grounds that go beyond mere speculative assumptions or suspicions should be analyzed. Although the assessment of this risk should not be based on the criterion of a high degree of probability (paragraph 6), such a risk should be personal and real. In this regard, in its previous decisions, the Committee has decided that the risk of torture must be predictable, real and personal. The Committee recalls that, according to the provisions of general comment No. 1, it will rely heavily on statements on the factual side of the case prepared by the authorities of the State party concerned, although at the same time it does not consider itself bound by such conclusions and proceeds from the fact that, in accordance with paragraph 4 of article 22 of the Convention, it is entitled to freely assess facts, taking into account all the circumstances of each specific case. The Committee further recalls that, in accordance with general comment No. 1 (para. 5) the burden of a reasoned presentation of the case lies with the author of the communication (paragraph 9.4 of the decision).
The Committee's assessment of the factual circumstances of the case: The Committee takes note of the complainant's claim that she was arrested by soldiers of the FARDC (Armed Forces of the Democratic Republic of the Congo.) during a seminar for women in Dongo (One of the regions of the Democratic Republic of the Congo.) in 2009 and that she was subjected to ill-treatment and torture by soldiers, including repeated rape. The Committee takes into account the State party's submission, according to which the State authorities received only one medical report dated 2 June 2010, which they do not consider sufficient evidence of torture. The Committee notes, however, that the report indicates that the scars on the applicant's body and the psychiatric symptoms observed in her correspond to the information provided by the applicant about torture. The Committee concludes that the complainant has provided sufficient evidence that she has been subjected to torture in the past (paragraph 9.5 of the decision).
The Committee ... Takes note of the complainant's claim that she was the victim of rape and other torture by FARDC soldiers, who are the official armed forces of the State party and are also present and active throughout its territory, and that, as she claims, she escaped from custody in FARDC. The Committee takes into account the State party's submission regarding the credibility of the complainant's account of her political activities and membership in an opposition party, as well as the circumstances of her escape and departure from the country. The Committee... Recalls that victims of torture can rarely be expected to provide complete accuracy of the information they provide and that inconsistencies in the complainant's presentation of the facts do not cast doubt on the overall veracity of her allegations, especially since it is confirmed that she suffers from post-traumatic stress disorder (See Tala v. Sweden, paragraph 10.3.). The Committee... Notes that at the time of her arrest the applicant was wearing items of clothing indicating that she belonged to the supporters of the opposition party and had a membership card with her, and also emphasizes that this is a sufficient basis for forming the idea that she was a member and activist of the party (paragraph 9.6 of the decision).
The Committee takes note of the complainant's claim that violence against women is widespread in the Democratic Republic of the Congo. In this regard, the Committee recalls its earlier decisions and its views in the case of Njamba and Balikosa v. Sweden (Communication No. 322/2007, decision of 14 May 2014, paragraph 9.5.), in which it was unable to identify a specific area of the Democratic Republic of the Congo that could be considered safe for the applicants. The Committee notes that reliable reports have recently been received, namely in the report of the United Nations High Commissioner for Human Rights on the human rights situation and on the activities of her Office in the Democratic Republic of the Congo for 2013 (A/HRC/24/33) and in the concluding observations of the Committee on the Elimination of Discrimination against Women According to the combined sixth and seventh periodic reports of the Democratic Republic of the Congo (CEDAW/C/COD/CO/6-7), it is indicated that violence against women is widespread, including rape by members of national armed groups, security and defense forces, which is most common in conflict-affected and rural areas of the country, especially in its eastern part. However, the Committee is concerned that, according to these reports, similar violence is also occurring in other parts of the country (paragraph 9.7 of the decision).
The Committee's conclusion: in this particular case, there are sufficient grounds to believe that the applicant would be in danger of being subjected to torture if she were returned to the Democratic Republic of the Congo (paragraph 9.8 of the decision).
Source of the publication: https://espchhelp.ru/koon/blog-koon/5302-on-may-04-2015-the-case-was-won-in-the-un-committee-against-torture .
来文：E.K.U.诉芬兰。 第490/2012号电文。 该决定于2015年5月4日由禁止酷刑委员会通过。
2012年协助提交人准备了申诉。 随后，将申诉转达芬兰。
主题事项：威胁驱逐刚果民主共和国。
实质性问题：返回原籍国时遭受酷刑的威胁。
委员会的法律立场:在评估这种危险时(是否有充分理由相信申请人在返回刚果民主共和国后个人将有遭受酷刑的危险)。),委员会应根据《公约》第3条第2款考虑到所有有关情况,包括存在一贯严重、公然或大规模侵犯人权的情况。 然而，委员会回顾，这种评估的目的是确定个人在他或她被遣返的国家是否有可预见和实际遭受酷刑的危险。 由此可以看出，一国存在一贯严重、公然或大规模侵犯人权的情况，本身并不是认为一个人返回该国后有遭受酷刑的危险的充分理由; 必须提供更多的理由来确认这种危险会威胁到个人。 相反，不存在一贯严重侵犯人权的情况，并不意味着一个人在某些特定情况下不能遭受酷刑(决定第9.3段)。
委员会回顾其第1号一般性意见(1997年),根据该意见,在评估酷刑的危险时,应分析不仅仅是猜测性假设或怀疑的理由。 虽然对这种风险的评估不应基于高度概率的标准第6段但这种风险应是个人的和真实的。 在这方面，委员会在以前的决定中决定，酷刑的危险必须是可预测的、真实的和个人的。 委员会回顾，根据第1号一般性意见的规定，委员会将在很大程度上依赖有关缔约国当局就案件的事实方面所作的陈述，但与此同时，委员会认为自己不受此类结论的约束，并得益于这样一个事实，即根据《公约》第22条第4款，委员会有权自由评估事实，同时考虑到每一具体案件的所有情况。 委员会还回顾，根据第1号一般性意见(第1段)。 5)有理由陈述案件的责任在于来文提交人(决定第9.4段)。
委员会对案件事实情况的评估：委员会注意到申诉人声称她被刚果民主共和国武装部队士兵逮捕。 在东戈（刚果民主共和国的一个地区）为妇女举办的研讨会上。 2009年，她遭到士兵的虐待和酷刑，包括多次强奸。 委员会考虑到缔约国的陈述，根据该陈述，国家当局只收到了一份2010年6月2日的医疗报告，他们认为没有充分的酷刑证据。 然而，委员会注意到，报告指出，申请人身上的疤痕和在她身上观察到的精神症状与申请人提供的关于酷刑的资料相符。 委员会的结论是，申诉人提供了充分的证据，证明她过去曾遭受过酷刑(决定第9.5段)。
委员会。.. 注意到申诉人声称她是刚果(金)武装力量士兵强奸和其他酷刑的受害者，他们是缔约国的官方武装部队，也在该国全境活动，而且她声称，她在刚果(金)武装力量逃脱了拘留。 委员会考虑到缔约国关于申诉人关于她的政治活动和参加反对党的情况的可信性的陈述，以及她逃离和离开该国的情况。 委员会。.. 4.回顾很少能指望酷刑受害者提供完全准确的资料，而且申诉人陈述事实的前后不一致并不会使人怀疑其指控的总体真实性，特别是因为证实她患有创伤后应激障碍(见Tala诉瑞典，第10.3段)。). 委员会。.. 注意到在她被捕时，申诉人穿着表明她属于反对党支持者的衣服，并随身携带一张会员卡，并强调这是形成她是该党成员和活动家的想法的充分基础(决定第9.6段)。
委员会注意到申诉人声称，对妇女的暴力行为在刚果民主共和国十分普遍。 在这方面委员会回顾其早先就Njamba和Balikosa诉瑞典案作出的决定及其意见(第322/2007号来文2014年5月14日的决定第9.5段。），其中它无法确定刚果民主共和国的一个特定地区，对申请人来说可以被认为是安全的。 委员会注意到，最近收到了可靠的报告，即联合国人权事务高级专员关于人权状况及其驻刚果民主共和国办事处2013年活动的报告(A/HRC/24/33)和消除对妇女歧视委员会根据刚果民主共和国第六和第七次合并定期报告的结论性意见(CEDAW/C/COD/CO/6-7)，指出对妇女的暴力行为普遍存在, 包括国家武装团体、安全和国防军成员的强奸这在该国受冲突影响的地区和农村地区特别是在其东部地区最为常见。 然而，委员会感到关切的是，根据这些报告，该国其他地区也发生了类似的暴力事件(决定第9.7段)。
委员会的结论：在本案中，有充分理由相信，如果申诉人被遣返刚果民主共和国，她将有遭受酷刑的危险(决定第9.8段)。
出版物的来源: https://espchhelp.ru/koon/blog-koon/5303-2015-5-4 .
Viestintä: E. K. U. V. Finland. Viesti Nro 490/2012. Kidutuksen vastainen komitea hyväksyi päätöksen 4. toukokuuta 2015.
Vuonna 2012 kirjoittajaa avustettiin kantelun valmistelussa. Myöhemmin kantelusta tiedotettiin Suomelle.
Aihe: Kongon demokraattiseen tasavaltaan kohdistuva karkotusuhka.
Asiasisältö: kidutuksen uhka palautettaessa lähtömaahan.
Komitean oikeudellinen kanta: arvioitaessa tällaista riskiä (onko olemassa merkittäviä perusteita olettaa, että kantaja olisi henkilökohtaisesti vaarassa joutua kidutetuksi palattuaan Kongon demokraattiseen tasavaltaan.), komitean olisi otettava huomioon kaikki asiaankuuluvat olosuhteet yleissopimuksen 3 artiklan 2 kohdan mukaisesti, mukaan lukien räikeiden, räikeiden tai laajojen ihmisoikeusloukkausten johdonmukainen luonne. Komitea muistuttaa kuitenkin, että tällaisen arvioinnin tarkoituksena on selvittää, onko henkilöllä henkilökohtaisesti ennakoitavissa oleva ja todellinen riski joutua kidutuksen kohteeksi siinä maassa, johon hänet on määrä palauttaa. Tästä seuraa, että räikeiden, räikeiden tai laajamittaisten ihmisoikeusloukkausten jatkuva esiintyminen jossakin maassa ei itsessään ole riittävä syy uskoa, että henkilö olisi vaarassa joutua kidutetuksi palatessaan kyseiseen maahan; On annettava lisäperusteluja sen vahvistamiseksi, että tällainen vaara uhkaa henkilöä henkilökohtaisesti. Toisaalta se, että räikeät ihmisoikeusrikkomukset eivät ole johdonmukaisia, ei tarkoita sitä, että henkilöä ei voitaisi kiduttaa tietyissä erityisolosuhteissa (päätöksen kohta 9.3).
Komitea muistuttaa yleisestä huomautuksestaan nro 1 (1997), jonka mukaan kidutusriskiä arvioitaessa olisi analysoitava perusteita, jotka ylittävät pelkkiä spekulatiivisia oletuksia tai epäilyjä. Vaikka tämän riskin arvioinnin ei pitäisi perustua suuren todennäköisyyden perusteeseen (6 kohta), tällaisen riskin olisi oltava henkilökohtainen ja todellinen. Valiokunta on aiemmissa päätöksissään päättänyt, että kidutusriskin on oltava ennakoitavissa, todellinen ja henkilökohtainen. Komitea muistuttaa, että yleisen huomautuksen nro 1 määräysten mukaan se tukeutuisi voimakkaasti asianomaisen sopimusvaltion viranomaisten laatimiin tosiseikkoja koskeviin lausuntoihin, vaikka se ei katso tällaisten päätelmien sitovan itseään, ja se perustuu siihen, että yleissopimuksen 22 artiklan 4 kohdan mukaisesti sillä on oikeus arvioida vapaasti tosiseikkoja ottaen huomioon kunkin erityistapauksen kaikki olosuhteet. Komitea muistuttaa lisäksi, että yleisen huomautuksen nro 1 (kohta. 5) tiedonannon laatijalla on velvollisuus esittää asia perustellusti (päätöksen 9.4 kohta).
Komitean arvio tapauksen tosiasiallisista olosuhteista: Komitea panee merkille kantelijan väitteen, jonka mukaan Kongon demokraattisen tasavallan asevoimien (Fardc) sotilaat pidättivät hänet.) naisille suunnatun seminaarin aikana Dongossa (yksi Kongon demokraattisen tasavallan alueista).) vuonna 2009 ja että sotilaat kohtelivat häntä huonosti ja kiduttivat häntä muun muassa toistuvilla raiskauksilla. Komitea ottaa huomioon sopimusvaltion lausunnon, jonka mukaan valtion viranomaiset saivat vain yhden 2 päivänä kesäkuuta 2010 päivätyn lääkärinlausunnon, jota ne eivät pidä riittävänä todisteena kidutuksesta. Komitea toteaa kuitenkin, että raportin mukaan hakijan kehossa olevat arvet ja hänessä havaitut psykiatriset oireet vastaavat hakijan antamaa tietoa kidutuksesta. Komitea päättelee, että kantelija on esittänyt riittävät todisteet siitä, että häntä on kidutettu aiemmin (päätöksen 9.5 kohta).
komitea ... Panee merkille kantelijan väitteen, jonka mukaan fardc: n sotilaat, jotka ovat sopimusvaltion virallisia asevoimia ja ovat myös läsnä ja aktiivisia koko sen alueella, raiskasivat ja kiduttivat häntä, ja että kuten hän väittää, hän pakeni fardc: n vankilasta. Komitea ottaa huomioon sopimusvaltion lausunnon, joka koskee kantelijan kertomuksen uskottavuutta hänen poliittisesta toiminnastaan ja jäsenyydestään oppositiopuolueessa sekä hänen pakonsa ja maasta poistumisensa olosuhteita. komitea... Muistuttaa, että kidutuksen uhrien voidaan harvoin odottaa antavan antamiensa tietojen täydellistä paikkansapitävyyttä ja että epäjohdonmukaisuudet kantelijan esittämissä tosiseikoissa eivät aseta kyseenalaiseksi hänen väitteidensä todenperäisyyttä, varsinkin kun on vahvistettu, että hän kärsii posttraumaattisesta stressihäiriöstä (KS.Tala v. Ruotsi, kohta 10.3.). komitea... Toteaa, että kantajalla oli pidätyshetkellä yllään vaatekappaleita, jotka osoittivat hänen kuuluvan oppositiopuolueen kannattajiin ja hänellä oli mukanaan jäsenkortti, ja korostaa myös, että tämä on riittävä peruste muodostaa käsitys siitä, että hän oli puolueen jäsen ja aktivisti (päätöksen 9.6 kohta).
Komitea panee merkille kantelijan väitteen, jonka mukaan naisiin kohdistuva väkivalta on yleistä Kongon demokraattisessa tasavallassa. Tältä osin komitea muistuttaa aiemmista päätöksistään ja näkemyksistään asiassa njamba ja Balikosa vastaan Ruotsi (tiedonanto nro 322/2007, 14.toukokuuta 2014 annettu päätös, 9.5 kohta.), jossa se ei kyennyt yksilöimään tiettyä Kongon demokraattisen tasavallan aluetta, jota voitaisiin pitää turvallisena hakijoille. Komitea panee merkille, että viime aikoina on saatu luotettavia raportteja, nimittäin Yhdistyneiden Kansakuntien ihmisoikeusvaltuutetun raportista ihmisoikeustilanteesta ja hänen Kongon demokraattisessa tasavallassa toimivan toimistonsa toiminnasta vuodelta 2013 (A/HRC/24/33) ja naisten syrjinnän poistamista käsittelevän komitean loppuhuomautuksista Kongon demokraattisen tasavallan yhdistetyn kuudennen ja seitsemännen määräaikaisraportin (CEDAW/C/COD/CO/6-7) mukaan naisiin kohdistuva väkivalta on yleistä, mukaan lukien kansallisten aseellisten ryhmien, turvallisuus-ja puolustusjoukkojen jäsenten tekemät raiskaukset, jotka ovat yleisimpiä konflikteista kärsivillä ja maaseudulla maassa, erityisesti sen itäosassa. Valiokunta on kuitenkin huolissaan siitä, että raporttien mukaan vastaavaa väkivaltaa esiintyy myös muualla maassa (päätöksen kohta 9.7).
Komitean päätelmä: tässä nimenomaisessa tapauksessa on riittävästi perusteita uskoa, että hakija olisi vaarassa joutua kidutetuksi, jos hänet palautettaisiin Kongon demokraattiseen tasavaltaan (päätöksen 9.8 kohta).
Julkaisun lähde: https://espchhelp.ru/koon/blog-koon/5304-toukokuuta-2015-yk-n-kidutuksen-vastaisessa-komiteassa .
